Spis treści poradnika

Praktyczne przeglądy, które pomogą przygotować dom, zrozumieć zagrożenia i trafić do właściwych oficjalnych źródeł lokalnych.

Rodzinny plan awaryjny
Oficjalne wytyczne zawsze mają pierwszeństwo.
  • Ustal dwa miejsca spotkania, osobę kontaktową spoza okolicy oraz proste role dla dorosłych i dzieci.
  • Pisz krótkie wiadomości, trzymaj się planu i zmieniaj cel tylko wtedy, gdy wymagają tego oficjalne polecenia.
  • Upewnij się, że wszyscy są bezpieczni, zanotuj, co zawiodło, i zaktualizuj kontakty oraz papierowe kopie.

Praktyczny poradnik krok po kroku

Gdy dzieje się coś poważnego, domownicy rzadko są w jednym miejscu: dorośli w pracy, dzieci w szkole, ktoś w drodze. Rodzinny plan odpowiada z góry na cztery pytania: jak otrzymamy ostrzeżenia, gdzie się spotkamy, jak się ze sobą skontaktujemy i kto co robi. Napisanie go zajmuje jeden wieczór, a sprawdza się przy każdym rodzaju zagrożenia. Sieci telefoniczne mogą być przeciążone lub nie działać, więc plan musi działać z kartką papieru, SMS-em i miejscem, które wszyscy znają. Zaangażuj wszystkich, którzy z tobą mieszkają, także dzieci i starszych krewnych, i zadbaj, by był na tyle krótki, żeby dało się go zapamiętać.

Przed: co przygotować

  1. Usiądź ze wszystkimi domownikami i porozmawiajcie o tym, jakie zagrożenia mogą dotyczyć waszej okolicy, jak będziecie otrzymywać oficjalne ostrzeżenia oraz kiedy schronilibyście się na miejscu, a kiedy ewakuowali. Tam, gdzie zasady się różnią, stosujcie się do poleceń lokalnych władz.
  2. Wybierzcie dwa miejsca spotkania: jedno tuż przed domem, na nagłe sytuacje, takie jak pożar, i jedno poza waszą okolicą, na wypadek gdyby nie dało się wrócić do domu albo polecono wam odejść. Każdy powinien znać drogę i drogę alternatywną.
  3. Wybierzcie osobę kontaktową mieszkającą poza okolicą: krewnego lub znajomego mieszkającego daleko. Rozmowy i SMS-y na duże odległości często przechodzą, gdy lokalne linie są przeciążone, więc wszyscy zgłaszają się do tej osoby, by powiedzieć, gdzie są i jak się mają.
  4. Zapiszcie kontakty na papierowych kartach, po jednej dla każdej osoby, i zapiszcie je także w telefonach. Włóżcie kartę do plecaka szkolnego każdego dziecka i upewnijcie się, że szkoła, przedszkole i opiekunowie mają numer osoby kontaktowej mieszkającej poza okolicą.
  5. Przydziel role: kto odbiera dzieci, kto zajmuje się zwierzętami, kto niesie torbę ewakuacyjną, kto sprawdza starszych sąsiadów, kto wyłącza wodę, gaz i prąd. Rób to tylko wtedy, gdy władze tak polecą (lub czujesz gaz) i tylko jeśli jest to bezpieczne; nigdy sam nie zapalaj ponownie gazu. Wyznacz zastępcę do każdej roli.
  6. Zróbcie kopie najważniejszych dokumentów (dowód tożsamości, ubezpieczenie, informacje medyczne, recepty, dokumenty dotyczące nieruchomości, dane bankowe): wodoodporna papierowa teczka i zabezpieczona kopia cyfrowa. Zostawcie kopię u zaufanej osoby mieszkającej daleko.
  7. Spakujcie domowy plecak awaryjny i trzymajcie go blisko wyjścia: woda, żywność o długim terminie przydatności, osobiste leki, latarka, radio, powerbank, gotówka, kopie dokumentów, zapasowa odzież oraz wszystko, czego potrzebują dzieci, osoby starsze i zwierzęta.
  8. Poznajcie sąsiadów i ustalcie, kto kogo sprawdza, zwłaszcza osoby starsze i osoby z niepełnosprawnościami. Następnie ćwiczcie plan z całym domem, także z dziećmi (dwa razy w roku to dobry rytm) i aktualizujcie go przy każdej zmianie (nowa szkoła, przeprowadzka, nowy członek rodziny).

W trakcie: co robić

  1. Zachowaj spokój, udaj się w bezpieczne miejsce i stosuj się do oficjalnych ostrzeżeń oraz poleceń lokalnych władz: powiedzą, czy schronić się na miejscu, czy ewakuować. Nie wracaj po rzeczy.
  2. Sprawdź, czy wszyscy domownicy są cali. Jeśli jesteście rozdzieleni, idź na umówione miejsce spotkania tylko wtedy, gdy jest to bezpieczne i władze nie zalecają inaczej.
  3. Wyślij krótki SMS do osoby kontaktowej mieszkającej poza okolicą: kim jesteś, gdzie jesteś i czy nic ci nie jest. SMS-y obciążają sieć mniej niż rozmowy; jeśli dzwonisz, rozmawiaj krótko.
  4. Nie spiesz się do szkoły ani przedszkola po dzieci, jeśli władze polecają pozostanie w schronieniu: te miejsca mają własne plany awaryjne. Stosuj się do poleceń szkoły i władz.
  5. Jeśli musisz się ewakuować, zabierz plecak awaryjny, dokumenty, leki i zwierzęta, a jeśli jest czas, powiadom osobę kontaktową mieszkającą poza okolicą, dokąd się udajesz; zapytaj lokalne władze, czy zaleca się zostawienie kartki na drzwiach. Zamknij dom i idź trasami wskazanymi przez władze.
  6. Oszczędzaj baterię telefonu: używaj krótkich wiadomości, zmniejsz jasność i zostaw wolne linie dla osób w prawdziwym niebezpieczeństwie. Śledź komunikaty w radiu lub oficjalnych kanałach.
  7. Jeśli to bezpieczne, sprawdź sąsiadów, którym zgodnie z ustaleniem masz pomagać, zwłaszcza osoby starsze i osoby z niepełnosprawnościami. Jeśli nie możesz im pomóc, powiedz władzom, gdzie się znajdują.

Po: powrót do normalności

  1. Powiadom osobę kontaktową mieszkającą poza okolicą i innych krewnych, że jesteś bezpieczny, i informuj ich, jeśli się przeniesiesz. Jedna wiadomość do tej osoby oszczędza dziesiątki rozmów.
  2. Wracaj do domu dopiero wtedy, gdy władze ogłoszą, że jest bezpiecznie, i uważaj na uszkodzenia, potłuczone szkło, zerwane linie energetyczne i zapach gazu.
  3. Przeprowadźcie rodzinne podsumowanie: co zadziałało, a co nie? Czy ktoś nie miał karty z kontaktami? Czy do miejsca spotkania dało się dotrzeć? Wysłuchajcie także dzieci.
  4. Uzupełnijcie plecak awaryjny: wymieńcie zużytą lub przeterminowaną wodę, żywność, leki i baterie, naładujcie powerbanki i latarki i sprawdźcie, czy kopie dokumentów są nadal aktualne.
  5. Zaktualizujcie plan o to, czego się nauczyliście (kontakty, miejsca spotkania, role). Obserwujcie, jak radzą sobie dzieci i osoby starsze: jeśli strach lub cierpienie się utrzymują, poproście o pomoc specjalistę.

Błędy, których należy unikać

  • Trzymanie planu „w głowie” zamiast zapisania go: pod wpływem stresu nikt nie pamięta numerów ani miejsc.
  • Wybór jednego miejsca spotkania, być może własnego domu, który może być niedostępny lub niebezpieczny.
  • Zapisywanie numerów tylko w telefonie: jeśli bateria się wyczerpie lub telefon zginie, nie da się do nikogo zadzwonić.
  • Wybór osoby kontaktowej mieszkającej w pobliżu, którą dotknie to samo zagrożenie.
  • Nigdy niećwiczony i nieaktualizowany plan: numery, szkoły i rutyny się zmieniają.
  • Pomijanie dzieci, osób starszych lub osób z niepełnosprawnościami albo wracanie po rzeczy lub zwierzęta, gdy władze polecają trzymać się z dala.
Kiedy natychmiast wezwać pomoc
  • Członek rodziny zaginął po zdarzeniu i obawiasz się, że jest w niebezpieczeństwie: natychmiast powiedz ratownikom na miejscu lub służbom ratunkowym.
  • Ktoś jest ranny, nieprzytomny lub ma trudności z oddychaniem: natychmiast zadzwoń do służb ratunkowych.
  • Jest pożar, zapach gazu lub uszkodzenie konstrukcji twojego domu: wyjdź i zostań na zewnątrz, nie używaj włączników ani płomieni i wezwij pomoc z bezpiecznego miejsca.
  • Dziecko lub osoba zależna jest sama i nie może skontaktować się z opiekunami: skontaktuj się ze szkołą, władzami lub służbami ratunkowymi.
  • Ktoś mówi o zrobieniu sobie krzywdy albo jest w ciężkim kryzysie po zdarzeniu: nie zostawiaj go samego i zadzwoń do służb ratunkowych lub na linię wsparcia psychicznego.

Przed: Rodzinny plan awaryjny

Ustal dwa miejsca spotkania, osobę kontaktową spoza okolicy oraz proste role dla dorosłych i dzieci.

Zacznij tutaj
  • Ustal, jakie zagrożenia są prawdopodobne, i zapoznaj się z lokalnymi oficjalnymi wytycznymi.
  • Uwzględnij leki, niepełnosprawność, dzieci, osoby starsze, zwierzęta domowe i transport.
  • Wykorzystaj to, co masz, uzupełniaj z rozwagą i regularnie wszystko sprawdzaj.

W trakcie

Pisz krótkie wiadomości, trzymaj się planu i zmieniaj cel tylko wtedy, gdy wymagają tego oficjalne polecenia.

Oficjalne wytyczne zawsze mają pierwszeństwo.

Sprawdź, jakie alerty publiczne, aplikacje, SMS-y, syreny, radio i kanały pogodowe działają w Twojej okolicy.

Po

Upewnij się, że wszyscy są bezpieczni, zanotuj, co zawiodło, i zaktualizuj kontakty oraz papierowe kopie.

Dopasuj plan do osób

Uwzględnij leki, niepełnosprawność, dzieci, osoby starsze, zwierzęta, język, transport oraz zależność od prądu lub wody.

  • Woda w odpowiednich pojemnikach, zgodnie z lokalnymi zaleceniami
  • Żywność o długim terminie przydatności, odpowiednia dla domowników
  • Otwieracz ręczny i produkty zgodne ze szczególnymi potrzebami dietetycznymi
  • Własne leki i informacje o leczeniu
  • Apteczka pierwszej pomocy i środki higieniczne
  • Okulary, środki pomocnicze i potrzebne specjalistyczne akcesoria
  • Latarka, pasujące baterie i radio
  • Powerbanki, kable i kontakty zapisane na papierze

Informacje o kraju: Międzynarodowa

To samo zagrożenie może w różnych miejscach wymagać innego postępowania.

Korzystaj ze stron rządu, organów obrony cywilnej, samorządu lokalnego, służby pogodowej oraz krajowego towarzystwa Czerwonego Krzyża lub Czerwonego Półksiężyca.

Znajdź i zapisz oficjalne numery pomocy medycznej, straży pożarnej, policji i służb podstawowych.

Często zadawane pytania

Ile miejsc spotkania potrzebujemy?

Dwa: jedno tuż przed domem, na nagłe sytuacje, takie jak pożar, i jedno poza waszą okolicą, na wypadek gdyby nie dało się wrócić do domu. Każdy powinien znać drogę tam i drogę alternatywną.

Po co osoba kontaktowa mieszkająca poza okolicą?

Gdy lokalne linie są przeciążone, rozmowy i SMS-y na duże odległości mogą łatwiej przejść. Ktoś mieszkający daleko i niedotknięty zdarzeniem może być centralnym punktem wiadomości od wszystkich.

Jak często powinniśmy aktualizować plan?

Przy każdej zmianie: numeru telefonu, szkoły, domu, osób mieszkających z wami. Przeglądajcie go i ćwiczcie w regularnych odstępach (dwa razy w roku to dobry rytm) i wykorzystajcie tę okazję, by sprawdzić plecak awaryjny.

Jak zaangażować dzieci, nie przestraszając ich?

Wyjaśnij plan prostymi, spokojnymi słowami, pomóż im nauczyć się numeru osoby kontaktowej mieszkającej poza okolicą, daj każdemu dziecku zadanie odpowiednie do wieku i ćwiczcie jak w zabawie. Dziecko, które wie, co robić, mniej się boi.

Czy ten poradnik pasuje do każdej sytuacji?

Nie. To podstawa porządkująca działania; zagrożenie, miejsce i oficjalne wytyczne mogą wymagać innego postępowania.

Źródła oficjalne

Hours72Kit nie jest służbą ratunkową. Zawsze sprawdzaj oficjalne źródła krajowe i lokalne.

POCKET72 · W TRAKCIE PRAC

Twój osobisty plan, zawsze przy Tobie.

Pocket72 połączy listy kontrolne, potrzeby domowników i okresowe przeglądy.

Odwiedź pocket72.com ↗App Store i Google Play: wkrótce